قالب وبلاگ قالب وبلاگ
X
تبلیغات
پیکوفایل
رایتل

فروغ فرخ زاد| Forog Farrokhzad
 
کانون هواداران شادروان: فروغ فرخزاد

سلام.خوش آمدید....از همه صفحات وبلاگ دیدن فرمایید.نظر فراموش نشود
 
نوشته شده در تاریخ پنج‌شنبه 19 مرداد‌ماه سال 1391 توسط کیمیا

تنهایی ماه ......تولدی دیگر
1342 شمسی

در تمام طول تاریکی
سیرسیرکها فریاد زدند
«ماه، ای ماه بزرگ ....»
در تمام طول تاریکی
شاخه ها با آن دستان دراز
که از آنها آهی شهوتناک

سوی بالا می رفت
و نسیم تسلیم
به فرامین خدایانی نشناخته و مرموز
و هزاران نفس پنهان، در زندگی مخفی خاک
و در آن دایره ی سیار نورانی، شبتاب
دقدقه در سقف چوبین
لیلی در پره
غوکها در مرداب
همه با هم ‌ ‚ همه با هم یکریز
تا سپیده دم فریاد زدند :
«ماه، ای ماه بزرگ ...»
در تمام طول تاریکی
ماه در مهتابی شعله کشید
ماه
دل تنهای شب خود بود
داشت در بغض طلایی رنگش می ترکید

‏Photo: تنهایی ماه ......تولدی دیگر 
1342 شمسی 

در تمام طول تاریکی 
سیرسیرکها فریاد زدند 
«ماه، ای ماه بزرگ ....»
در تمام طول تاریکی 
شاخه ها با آن دستان دراز 
که از آنها آهی شهوتناک 
سوی بالا می رفت 
و نسیم تسلیم 
به فرامین خدایانی نشناخته و مرموز 
و هزاران نفس پنهان، در زندگی مخفی خاک
و در آن دایره ی سیار نورانی، شبتاب 
 دقدقه در سقف چوبین 
لیلی در پره 
غوکها در مرداب 
همه با هم ‌ ‚ همه با هم یکریز 
تا سپیده دم فریاد زدند :
«ماه، ای ماه بزرگ ...»
در تمام طول تاریکی 
 ماه در مهتابی شعله کشید 
ماه 
دل تنهای شب خود بود 
داشت در بغض طلایی رنگش می ترکید

................................


The Solitude of the Moon:
 
All the way in the dark,
 A somber breeze was flowing in the air,
 and lonely crickets were yearning:
 “Hey moon, generous moon…”
 
All the way in the dark, 
A row of the trees with their full of desire sighs,
 like devotees of mysterious gods 
were constantly pleading:
 “Oh Moon, Great, Generous Moon…”
 
All the way in the dark,
 Fireflies were glowing 
in a whirling ring
 
And there, thousands of mourning souls
 in the veiled live side of the soil 
were whispering:
 “Oh Moon, Great, Generous Moon…”
 
And there, all the way in the dark
 a captive fairy in seize of the shades 
in a silent, green bog was listening to young frogs 
they were all singing:
 “Oh Moon, Great, Generous Moon…”
 
All the way in the dark,
 The moon was burning in flames
 The moon was the loneliest soul of the silent night. 

The moon was bursting in her golden grief
 in an eternal night, and with no hope of relief
 to get her to the sun, even fleeting and brief.
 
Translation: Maryam Dilmaghani
 The Solitude of the Moon:
 
All the way in the dark,
 A somber breeze was flowing in the air,
 and lonely crickets were yearning:
 “Hey moon, generous moon…”
 
All the way in the dark, 
A row of the trees with their full of desire sighs,
 like devotees of mysterious gods 
were constantly pleading:
 “Oh Moon, Great, Generous Moon…”
 
All the way in the dark,
 Fireflies were glowing 
in a whirling ring
 
And there, thousands of mourning souls
 in the veiled live side of the soil 
were whispering:
 “Oh Moon, Great, Generous Moon…”
 
And there, all the way in the dark
 a captive fairy in seize of the shades 
in a silent, green bog was listening to young frogs 
they were all singing:
 “Oh Moon, Great, Generous Moon…”
 
All the way in the dark,
 The moon was burning in flames
 The moon was the loneliest soul of the silent night. 

The moon was bursting in her golden grief
 in an eternal night, and with no hope of relief
 to get her to the sun, even fleeting and brief.
 
Translation: Maryam Dilmaghani‏


تمامی حقوق این وبلاگ محفوظ است | طراحی : میهن اسکین