دستخط فروغ و آخرین شعرش

آخرین شعر فروغ به خط خودش.
فروغ در آخرین جمعه شب زندگیش نزد دوستی مهمان بود. پیش از آنکه به خانه برگردد این شعر را روی کاغذی نوشت و به میزبان داد و رفت.
در میان راه یادش افتاد که شعر تکمیل نیست. برگشت و سراغ کاغذ را گرفت. کاغذ کوچک بود و فر

وغ مجبور شد دو سطر آخر را در حاشیۀ کاغذ بنویسد.
او سه روز بعد به اصل روشن خورشید پیوست...




برگرفته از صفحه فیس بوک حسین منصوری عزیز

در خموشیهای ساحل

فروغ فقط یک‌بار، از سر تفنن شاید، شعری را به قصد ترانه شدن سرود!
ترانه‌ی «در خموشی‌های ساحل» که روی موسیقی «کلیف بارمن» و با صدای «محمد نوری» اجرا شد. متن این شعر در هیچ‌یک از پنج مجموعه اشعار او دیده نمی‌شود:

شب پریشان می‌خرامد در خموشی‌ه

ای ساحل
می‌تپد در سینه‌ام دل… تو می‌آیی تو می‌آیی
می‌تراود عطر بوسه از گل سرخ لبانت
می‌درخشد دیدگانت… چه زیبایی چه زیبایی
می‌گشایی پرده راز با نگاهی پر ز تشویش
من به گوشت می‌سرایم نغمه‌ای از غم خویش
در خموشی‌های ساحل این منم تنهای تنها
خفته در آغوش رویا… چه رویایی چه رویایی
شب پریشان می‌خرامد در خموشی‌های ساحل
می‌تپد در سینه‌ام دل… تو می‌آیی تو می‌آیی
می‌تراود عطر بوسه از گل سرخ لبانت
می‌درخشد دیدگانت… چه زیبایی چه زیبایی


http://www.iransong.com/g.htm?id=3554

زاهد ظاهرساز

با این گروه زاهد ظاهر ساز
دانم که این جدال، نه آسانست
شهر من و تو طفلک شیرینم
دیریست کاشیانه شیطانست ...

ستاره های مقوایی

ستاره های عزیز
ستاره های مقوایی عزیز
وقتی در آسمان ،دروغ وزیدن گرفت
دیگر چگونه می شود به سوره های رسولان سرشکسته پناه اورد؟
{فروغ فرخزاد} 

حلالش باد